Bir Devrin Sonu

Annem diyor ki;

" Ocak 2008'den beri bizimle olan Bahriye teyzemiz; yarın itibari ile yanımızdan ayrılıyor.Gönlümden geçen orta uzunlukta geçici bir ayrılık olması; ama bakalım zaman ne gösterecek. Türkiye'de sadece bir kere birbirimizi gördükten sonra; evini barkını kapatıp yanımıza Paris'e gelmiş ve benim hayatımı kurtarmıştı. Geldiğinde Ahmet Taylan 1,5 yaşındaydı; Mehmet Levent ise daha yoktu ortada. Kısa sürede benim elim ayağım oldu. Yeri geldi; çoçukların üzerinde benden daha çok hakkı oldu. İnşallah işlerini kısa sürede hayırlısı ile halleder ve bizim yanımıza geri döner. O'nu çok özleyeceğiz. Mehmet Levent'in deyimi ile " Ba teyze"

- giyimlerim nerede?

- geceliğimi giyicem

- eremedim

- o kakaş ( o pis )

- Amet Taaalan

- hoşgelmişiniz

- döşek

Hemen gidip geliverin."

2 olduk!

Annem diyor ki;

" Mehmet Levent kuzucuğu 2 oldu!!! MLG doğduğunda ATG tam 22 aylıktı ve gözüme ne kadar büyük gözükürdü; şimdi anlıyorum ki daha küçüçükmüş aslında ve biz O'nu birden abi yapıvermişiz. Ama ne iyi yapmışız; şimdi bir "kardeşim" deyişi var ki; ömre bedel. Hele MLG'nin bir " Amet Daylan " deyişi var ki tam yemelik. Kendi ismini de " Memet Delent" olarak belledi kuzucuk; bakıcı teyzemize de kısaca " Ba teyze" diyor. Çok komikler; artık kıskançlık daha az; paylaşım daha çok. Evde sürekli bir hareket, sürekli bir devinim söz konusu. Ahmet Taylan; yaşından mı yoksa gittiği okuldan mı bilemem ama inanılmaz olgun davranmaya başladı; belki karakteri böyledir. Mehmet Levent daha inatçı bir karakter oldu. Büyük kutlama Göral biraderler için 15 Mayıs'ta olacak kısmetse; ama 2 Mayıs'ta da küçük bir kutlama yaptık tabii. Daha nice doğumgünlerini hep birlikte kutlamak nasip olur inşallah.

Ben artık kendimle ve hayatla barıştım; bunda spora başlamamın ve 10-11 kg vermemin de etkisi çok büyük. Meğer eski beni çok özlemişim. Meğer aynada gördüğüm görüntü benim için çok önemliymiş. Hergün spor yapıyorum; yapmadığım günler için o kadar pişmanım ki; uamrım bunu bir yaşam tarzı haline getiririm. Yaş oldu 34; artık biraz daha dikkatli olmak gerek. Fiziksel olarak hafifledikçe ruhum da hafifledi sanki. Artık daha az takıntılıyım; herşeyden ve herkesten beklentim minumum, less is more hayat felsefem oldu bu aralar ve anı yakalamak. Sağlık herşeyin başı, gerisi boş..."