17.1.07

İlk Yemeğim


Cuma'dan beri asansör bozuk olduğun için çok dışarı çıkamadık. 2. katta oturunca tek başına puset+bebek taşımak bayağı yorucu oluyor. Allahtan babamız vardı da, haftasonu bizi gezmekten mahrum bırakmadı. Asansörün bozulduğunu görür görmez az kalsın daha Türkiye uçak biletimi sadece gidiş olarak alıyordum. Daha önce Burcu'ların asansörünün planlı bakımının yaklaşık 3 hafta sürdüğünü bildiğimden bu arızanın da en az 2 haftada giderilmesini bekliyordum; ama neyseki sadece 5 !!! gün sürdü. Gördüğünüz gibi burada servis sektörü mükemmel!!!

Neyse; geçtiğimiz hafta bebişimiz ilk katı gıdasını babasının elinden tattı. Çoçukla ilgili özellikle sabır isteyen konularda babamız çok daha başarılı. Bebişi mama sandalyesine oturtup karşısına da kendisi bir sandalye çekti ve mamayı başarı ile yedirdi. Önce meyve püresinden başladık. Katkısız, şekersiz hazır mama aldım. Hem buradaki çoçuk doktorum hem de Türkiye'deki doktorumuz Fransa'da gönül rahatlığı ile hazır mama kullanabileceğimi söyledi; ben kendim mama yapmaya kalkışınca annem bile engelleyince ben de gönül rahatlığı ile hazır mama kullanmaya başladım. Hafta sonu da yine katkısız, tuzsuz sebze mamalarımızı aldık boy boy, çeşit çeşit. Yalnız büyük rahatlık; mama sayesinde uzun süreden beri ilk defa 5 sa dışarıda kalabildik.


Ancak bebiş nedense suyu çok sevmedi; ben de zorlamıyorum. Zaten 1 yaşına kadar emzirmeyi planlıyorum. Mamayı arttırdıkça sütü yavaş yavaş keseceğim; arada suya da alışır herhalde küçük fındığım.








Bu arada; Türkiye'ye gitmeden önce Derya'nın yardımı ile bebişi gündüz bakımına vermek için gerekli adımları attık; şimdi evrak topluyorum. Sanırım çok yakında günde 2 sa kadar okula gidecek; ben de rahat rahat kendimi fransızca dersime verebileceğim. Bebişin de arkadaşları olacak; gün içerisinde sadece beni görmesi; beni çok üzüyor.
Hem belki kimbilir ben de çalışmaya başlarsam; gün içinde ayrı kalmaya şimdiden alışmamız iyi olur. Belki biraz vicdansızca olacak ama çalışmayı çok özledim. Anne Merve olmanın dışında çalışan Merve olmayı çok özledim; ama çalışmadan geçirdiğim hergün iş bulmamı daha da zorlaştırıyor; bunun da farkındayım. Ama olsun canım oğlum herşeye değer; bir gülümsemesi yeter.

2 yorum:

Adsız dedi ki...

Asansörün yapılmasına sevindik.Ancak daha önceleri Annen asansör kullanmayı pek sevmezdi.Asansörler ne kadar önemli olduklarını gösterdiler.
Mamaya başlaman da çok güzel.Sana yarasın.Annenin gönderdiği resimler çok güzeldi.Seni,Anne'ni ve Baba'nı çok öpüyoruz.
DEDEN

Adsız dedi ki...

DEDEN said...
Asansörün yapılmasına sevindik.Ancak daha önceleri Annen asansör kullanmayı pek sevmezdi.Asansörler ne kadar önemli olduklarını gösterdiler.
Mamaya başlaman da çok güzel.Sana yarasın.Annenin gönderdiği resimler çok güzeldi.Seni,Anne'ni ve Baba'nı çok öpüyoruz.
DEDEN

12:01 PM