28+3. hafta

Annem diyor ki;

" 19 aydır sakındığım şey başıma geldi; Ahmet Taylan; haftada 2 gün kreş 1 gün bebek jimnastiği şeklinde ki sosyalleşmelerinden sonunda gözüne iltihap bulaştırmayı başardı.Bu akşam doktoruna gideceğiz; umarım kötü bir şey söylemez. Sanırım bu iltihapta benim mikrop friendly yaklaşımımın da rolü var; yani yere düşsün ne olacak; çamurda oynasın çoçuk bu şeklinde davranınca böyle oluyormuş ama olsun yine de çok vazgeçmeye niyetim yok bu stilden. Nasıl olsa bu mikroplar ile en geç ilkokulda tanışacaktı; biraz erken tanıştırdık o kadarcık; evde steril; el bebek gül bebek, dünyadan birhaber büyümesinden iyidir herhalde.

Şu aralar en takık olduğum konu Mehmet Levent de Ahmet Taylan ile aynı imkanlara sahip olabilecek mi diye düşünüp kendi kendimi yiyip bitirmek. Bu arada Mehmet Levent 2. kuzunun ismi olacak inşallah. Yani nedir bu imkanlar; geniş,yeşil caddeler, parklar, egzossuz bir yaşam, fransızca&ingilizce&türkçe üçgeninde büyümek, anne ile sınırsız vakit geçirme falan filan. Bakalım zaman ne gösterecek...

Biz bu arada 29. haftamıza girdik; ben kendimi aştım bu sefer; daha doğuma 2,5 ay olmasına rağmen 17 kg almış durumdayım!!! Doktorum şoklarda, ben nefes alamıyorum; hala su içemiyorum; greyfurt suyu ile yaşıyorum, tansiyonum bir iniyor, bir çıkıyor. Hadi bakalım hayırlısı

Doğum hazırlıkları tam gaz gidiyor; anneannem minik patiklerimizi tamamlamış bile; ben içlerine koymak için rengarenk badem şekerlerini, buradaki Arap marketinden aldım. Annem; hastane kapısı için süsümüzü bu sefer kendisi yapıyor; çok güzel görünüyordu kamaredan. Ucuzluklarda GAP Baby'de ne varsa aldım sanırım... Ahmet Taylan'ı da unutmadım tabii.

Babamızın yine muhtemel doğum tarihinde yanımda olamama ihtimali var; geçen sefer de böyle bir ihtimal vardı; son ana kadar da netlik kazanmamıştı; yine öyle olacak sanırım. Zaten alıştım bu belirsizliklere; hayatımın kocama endeksli olmasına.... Eeee kendin çalışmayıp böyle "dependent" (expat literatüründe ben ve çoçuklar bu kelime ile ifade ediliyoruz işte) durumunda olursan olacağı bu işte...

3. ve sonunca ekografimiz Şubat sonunda; merakla bekliyoruz. Sonra doktor doğumun başlayıp başlamadığını, bebeğin pozisyonunu falan meditasyon yöntemi ile anlayacak herhalde; merak ile bekliyorum açıkçası. İlk doğumu Türkiye'de yaptıktan sonra; buradaki sistem gerçekten bana köyde yaşasam bu kadar olurdu herhalde dedirtiyor.Neyse ki burada doğuran ve hiç problem yaşamayan bir sürü arkadaşımız var da rahatlıyorum biraz. Yoksa her an doğum için apar topar Türkiye'ye gitmeyi göze almış durumdayım.Kendime Mart'ın ortasına kadar süre veriyorum; sonrası yolculuk için riskli olacak çünkü"