Annem diyor ki;
"Uzunca bir süre ara verdim farkındayım; ama önceleri ev toplama&ev arama&taşınma&yerleşme sonra uzun bir Çeşme tatili derken aylar geçivermiş. İstanbul'a Ancak Eylül'ün başında dönebildik. Sonra da Ahmet Taylan'ı kreşe yazdırma derken işte Ekim oluverdi. Şimdi kısa kısa bizden haberlere geçiyorum;
İstediğimiz gibi bir ev bulabildik hem de tam 1 günde :) Çoçuklar için bahçesi var, oyun parkı ve havuzu var. Zayıflamaya çalışan ben için de bir spor salonu var ama tabii önce gitmek gerekiyor!!!
Ahmet Taylan Neşe Erberk Joyfull House'a gidiyor 6 Eylül'den beri; haftada 3 tam gün!!! Şimdilik çok memnunuz; kreşe gitmeye başladığından beri acayip bir dilli düdük oldu; bizi hergün şaşırtıyor kurduğu cümleler ile. Sanki tam gün çizgi film izliyor gibiyiz.
Mehmet Levent de tam 5,5 aylık oldu. Hala anne sütüne devam; henüz katı gıdaya geçmedik; gerçi geçen hafta biraz denedim ama çok başarılı olamadım; 6. aya kadar beklemeye karar verdim. Kahkaha atmaya başladı bücürük; oyuncağı elinden alınınca sinir yapıyor; hala ağır abi takılıyor.
İş konusunda hiçbir gelişme yok; zaten ben de bu kadar bekledim bari Mehmet Levent 9 aylık olana kadar beklemeye devam edeyim de süt sağma falan uğraşmak zorunda kalmayayım diyorum. Ama tabi bu arada can sıkıntısı, nasıl ben işi bıraktım krizleri, ya bir daha iş bulamazsam korkusu bana kafayı yedirtecek sanırım.Bir daha iş arama sürecine girecek olmak beni acayip sıkıyor; ben bunları zaten yapmıştım; çok da iyi bir yere gelmiştim; şimdi sil baştan bir sürü yeni mezun ile rekabet edecek olmak çok sinir bozucu. Eee ne yapalım kendimiz ettik; bulacağız bir çıkış yolu; yani umarım; yoksa ciddi kriz çıkacak evde.
Fransayı ben çok özledim; Mesut nötr bu konuda. Orası kesinlikle çoçuk yetiştirmek için süper bir ortammış da haberimiz yokmuş. Tekrar gidin deseler kesin giderim. Bunda oradaki arkadaşlarımı da özlemem çok büyük etken tabii."
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder