UZUN BİR ARA

Annem diyor ki;

" Evet evet farkındayım; çook uzun bir ara oldu. Nedense içimden yazmak gelmedi. Yazmadığım süre içerisinde Mehmet Levent tam 9,5 aylık oldu; neredeyse 6 tane dişi var artık. Ayrıca kendisi; önce köpek dişlerini çıkarttığı için uzunca bir süre de vampir modunda gezdi. Ahmet Taylan da 2,5 yaşında artık. Kendisi tam bir cüce adam formatında. Çenesi o kadar düşük ki!!! Ben hala istediğim kiloya inemedim; ama bu süre boyunca hiç kilo da almadım; az az vermeye devam bile ediyorum.

2 çoçukla İstanbul'da hayat hiç kolay değilmiş; yaşayarak öğrendim. Bu açıdan Versailles'ı çok özledim. Mehmet Levent ne yazık ki hep kapalı alanlarda geziyor. Ahmet Taylan haftada 3 gün okulda olduğu için aktivite sıkıntısı çekmiyor; ama bebişin durumu farklı. Özellikle kapalı alanlarda sigara yasağı henüz tam anlamı ile yürürlükte olmadığı için çok sıkıntı çekiyoruz. Her iki oğlumun da bütün aşıları birbirine girdi. Ne yazık ki Avrupa ile mikroplarımız bile uyumlu değil.

Ben de kafayı çoçukların sağlıklı beslenmesi ile yedim. Sanki yediğimiz herşeyde sonradan kanserojen birşey çıkacakmış gibi geliyor. Hiçbir ürüne, markaya güvenmiyorum. Ne güzel Ahmet Taylan'ı hazır mama ile büyütmüştüm. Şimdi ekmeği bile kendim yapıyorum. Mehmet Levent'i emzirmeye keyif için devam ediyorum; hani sanki yemek sonrası içilen bir Türk Kahvesi niyetine.

Direkt inek sütüne geçtik. Anneleri hem manen hem madden sömürmek üzerine kurulu bir düzen var ne yazık ki. Yok o zararlı, yok bu alerji yapar diye. Kardeşim bizim bu durumda hayatta olmamız bir mucize o zaman. Tüm bunlar anneler üzerinde en azından ben de yetersizlik duygusuna yol açıyor. Acaba çoçuğumu doğru besleyemiyor muyum, yeterince uyutamıyor muyum, zekasını geliştirecek aktivite yaptıramıyor muyum falan filan diye uzayıp gider bu liste. Bir an önce bir işe girsem de tüm gün bunları düşünmekten kurtulsam artık."