40 Yıl

26 Ekim'de Babaannem ile Büyükbabamın 40. evlilik yıldönümünü hep birlikte kutladık. Dile kolay tam 40 sene; inşallah bu mutlulukları bir ömür sürer; darısı tüm çiftlerin başına. Babam ve amcam kutlama için hep birlikte bir Ağva tatili planladılar; bu sürprizi dedemler çok sevdi. Hava çok yağışlı olmasına rağmen biz çok eğlendik.

Yine Yeni Yeniden

Annem diyor ki;

"Uzunca bir süre ara verdim farkındayım; ama önceleri ev toplama&ev arama&taşınma&yerleşme sonra uzun bir Çeşme tatili derken aylar geçivermiş. İstanbul'a Ancak Eylül'ün başında dönebildik. Sonra da Ahmet Taylan'ı kreşe yazdırma derken işte Ekim oluverdi. Şimdi kısa kısa bizden haberlere geçiyorum;

İstediğimiz gibi bir ev bulabildik hem de tam 1 günde :) Çoçuklar için bahçesi var, oyun parkı ve havuzu var. Zayıflamaya çalışan ben için de bir spor salonu var ama tabii önce gitmek gerekiyor!!!

Ahmet Taylan Neşe Erberk Joyfull House'a gidiyor 6 Eylül'den beri; haftada 3 tam gün!!! Şimdilik çok memnunuz; kreşe gitmeye başladığından beri acayip bir dilli düdük oldu; bizi hergün şaşırtıyor kurduğu cümleler ile. Sanki tam gün çizgi film izliyor gibiyiz.

Mehmet Levent de tam 5,5 aylık oldu. Hala anne sütüne devam; henüz katı gıdaya geçmedik; gerçi geçen hafta biraz denedim ama çok başarılı olamadım; 6. aya kadar beklemeye karar verdim. Kahkaha atmaya başladı bücürük; oyuncağı elinden alınınca sinir yapıyor; hala ağır abi takılıyor.

İş konusunda hiçbir gelişme yok; zaten ben de bu kadar bekledim bari Mehmet Levent 9 aylık olana kadar beklemeye devam edeyim de süt sağma falan uğraşmak zorunda kalmayayım diyorum. Ama tabi bu arada can sıkıntısı, nasıl ben işi bıraktım krizleri, ya bir daha iş bulamazsam korkusu bana kafayı yedirtecek sanırım.Bir daha iş arama sürecine girecek olmak beni acayip sıkıyor; ben bunları zaten yapmıştım; çok da iyi bir yere gelmiştim; şimdi sil baştan bir sürü yeni mezun ile rekabet edecek olmak çok sinir bozucu. Eee ne yapalım kendimiz ettik; bulacağız bir çıkış yolu; yani umarım; yoksa ciddi kriz çıkacak evde.

Fransayı ben çok özledim; Mesut nötr bu konuda. Orası kesinlikle çoçuk yetiştirmek için süper bir ortammış da haberimiz yokmuş. Tekrar gidin deseler kesin giderim. Bunda oradaki arkadaşlarımı da özlemem çok büyük etken tabii."

Taşınma

Annem diyor ki;

"Yine yeni yeniden taşınıyoruz; bu evlendiğimizden beri 3. taşınmam; daha evleneli 3 sene oldu zaten!!!. Bugünün taşınmamızın ilk günü olmasından çok daha önemli bir özelliği var; tam 4 sene önce bugün sevgilimle tanışmıştık Daha dün gibi ama 4 seneye sığdırdıklarımız düşünülürse de senelerdir birlikteymişiz gibi. Bu 4 sene içerisinde nişanlandık, oturacağımız evi yaptırdık, evlendik, hamile kaldım, Fransa'ya geleceğimiz belli oldu, Ahmet Taylan doğdu, işi bıraktım, evi taşıdık, Paris'e yerleştik, yine hamile kaldım, Türkiye'ye döneceğimiz belli oldu, Mehmet Levent doğdu ve taşınıyoruz. İnşallah birarada daha nice nice seneler geçiririz, sağlıkla, huzurla, mutlulukla, böyle hareketli&bereketli, sıradanlıktan uzak, kıpır kıpır, sürprizli.

Fransızlar giderayak beni şaşırttı; sabah tam saat 08:00'de taşıma şirketi elemanları kapımızdaydı, inanamadım; hızlı çalışıyorlar gibi bakalım ne kadar sürecek toparlanmamız.

Dün akşam; buradaki arkadaşlarımız bizim için bir "pot de depart" yemeği yaptı; yani veda yemeği. Çok güzeldi; çok zarif bir hediye ile uğurluyorlar bizi; hiç unutamayacağımız dostlukları ile...

Bu akşamdan itibaren otelde kalacağız; cuma'ya da kısmetse İstanbul'a uçuyoruz. Taşınırken öyle valizimi alayım gideyim olmuyormuş, bir sürü evrak işi var. İstanbul'da da yoğun bir program bizi bekliyor, Mesut zaten gider gitmez işe başlayacak, ev bulmamız lazım ki eşyalar biran önce eve girebilsin. Umarım 2 çoçukla sorunsuz bir şekilde hallederiz tüm bunları. Neyse ki Ahmet Taylan bugün yarın okulda olacak, yoksa evi talan ederdi."