Sil Baştan

Annem diyor ki;

" Eveeeet; nerede kalmıştık.... Ben yine ev kuşu oldum. 1 Ekim itibari ile işi bıraktım. Allah'ım benim de mesai saatlerini kendimin ayarlayabileceği bir işim olması için kaç okul daha bitirmem gerekirdi acaba??? Ama artık yaş oldu 33; bu saatten sonra istediğim esneklikte bir iş bulmam sanırım 3. çoçuk ihtimalimden bile az. Sanırım hayata yeniden başlayacak olsam çok farklı eğitim tercihleri yapardım. Ne yazık ki yüksek bilmem ne müh. olmam pratikte hiçbir işime yaramadı; hatta biraz da kibirlilik yapıp; aldığım eğitimin evde oturup çoçuk bakmak için fazla iyi olduğunu düşünüp kendimi ve çevremdekileri mutsuz ettim.

Sanırım artık kendimle ve hayatımla barıştım; ne yapalım benim için olaylar böyle gelişti; çok sevdiğim bir işim varken; Türkiye'nin en beğenilen şirketinde çalışırken Paris'e gidiverdim; 2 çoçuk yapıverdim; olay bu kadar basit. Bu kararları ben verdim şimdi de bununla barışık yaşamam gerek.

Benim için önemli olanın sabahın köründe işe gidip akşamın köründe eve gelmek; eve gelince vicdan azabından çoçukların her dediğini yapmak; sabahın köründe; çoçuklar taze taze yiyebilsin diye yemek yapmak; üstüm başım soğan koktuğu için duşa girmek; kimseyi uyandırmadan evden çıkabilmek için panik atak olmak; akşam yol 1 sa sürmesin diye süreki ibb.gov.tr'yi kontrol etmek olmadığını anladım; çalıştığım 3 ay boyunca. Ayrıca; çoçuğun okulu ya da doktoru için işyerinden izin almam gerektiğinde yaşadığım strese değmeyeceğini düşündüm. Bundan sonra olur da bir iş bulup çalışırsam yöneticimin erkek olması ya da en azından çoçuğu olması, mesai saatlerine özen gösterecek kadar mutlu bir aile yaşantısı sürmesi için şimdiden dua etmeye başladım.

Evet itiraf ediyorum ben bir kontrol manyağıyım ve evdeki düzen hayalimdeki gibi mükemmel olmadığı zaman çıldırıyorum. Günde 12-13 saat işte geçince de ne yazık ki hiçbir şey mükemmel olamıyor. Eee ne annem ne de kayınvalidem yanımda olmadığından herşey benim için 2 misli daha meşakkatli hale gelmişti, iş de beni çok açmamıştı zaten başından beri. Kendime yakıştıramadım yaptığım işi ne yazık ki.

Bu sefer çalışmamayı ben seçiyorum; bakalım ne olacak?"

PS: Fotolardan biri bayramda gittiğimiz Roma'dan. Diğeri de kuzucukların kollektif tuvalet çalışması